little drummer girl

June has this obsession with her god-daddy Walter for some reason; she’s his littest groupie She always wants to climb on his lap, demand his attention. And he’s just so adorable with kids, he indulges her completely. *grins*

He’s drumming with her on the table at the moment, and she’s laughing, having a grand time.

June has been tapping on stuff lately with her hands, trying out sounds, delighted at the sounds she makes by hitting things with her tiny hands. To share that experience with Uncle Walter makes it even better of course.

I could’ve known of course. The two major father figures in her life are both drummers. And Junie is definitely taking after her dad.

life is about to go on in a minute

It’s been a year since that insane New Years Eve in which the 10 dB’s fell apart. A year. I don’t think I’ve ever been so messed up, so desperate and confused. I ran as far as I could to the only safe place I could think of at that moment, which was Stephen’s arms. And from there on the situation got infinitely more complicated, resulting in a daughter, a step-daughter, and a future with a new band.

And Year 35 was spent finishing a world tour, playing perfect and revolutionary shows, working harder than ever, trying to squeeze out all of our enthusiasm, all of our talent, all of our ambition in our shows. It paid off. After our farewell gig we hit that #1 position Modern Rock, and then it suddenly was all over.

I spent my days recuperating and teaching, and then I gave birth to little gorgeous Joy. And now there’s the fun project Rainbows Unescapable… just to make sure I don’t go bonkers on teaching alone.

Year 35… it’s gone by so fast. It seems like frigging yesterday since everything fell apart.
Onto the future then. Fun, party, and more hard work.
And then… joining up with Rebel Justice.

That sounds like a great plan to me.
Happy new year, everyone.

cultuurschok

Tja, da’s toch even wennen…

Er was eens een blond meisje dat de wereld aan haar voeten had. Ze speelde in een bandje dat het heel goed deed, had een Personal Assistent, een 18 wheeler luxury rig, een crew en roadies die haar spullen klaarzetten en de soundchecks voor haar uitvoerden, en alles waar zij zich druk om hoefde te maken was dat ze haar liedjes lekker afwerkte tijdens het concert en waar ze in vredesnaam haar make-up doos had gelaten.

Ze gaf geld uit als water, kreeg iedere week een royale uitkering van haar bandleider als de nieuwe plaatverkoop royalties weer binnen waren, en de enige irritatie was als haar bandleden weer eens te laat waren voor hun oefensessie om 8 uur ’s morgens omdat het wel errug gezellig was de avond ervoor.

Maarja, dat kwam ten einde toen de band uit elkaar ging. Het meisje bleef achter met een flinke smak geld, haar basgitaar en haar microfoon, een hele hoop levenservaring, enthousiasme en een klein beetje muzikaal talent.

Ze besloot eerst maar eens haar talenten te delen met studenten, door hen te leren wat zij geleerd had, en wat haar tot een blij functionerend lid van haar bandje had gemaakt. En dat ging vrij aardig, de studenten waren blij en het verliep soepeltjes.

Maarja, het meisje was dol op het podium. Ze miste de lichten, het applaus, maar vooral de muziek. Dus ze richtte haar eigen bandje op, een coverbandje zodat ze toch nog op het podium kon staan. Unplugged, want ze had verder niks om het podium mee te bekleden. En ze moest vliegend naar de optredens toe, want ze had geen tourbus. Oefensessies en vliegtickets betaalde ze uit haar eigen zak. Om maar niet te spreken van haar make-up doos die ze nu helemaal niet meer kon vinden.

Maar al met al was het nog best leuk. De shows gingen aardig, het publiek was sympathiek, en het meisje had er aardige lol in.

Tot het moment kwam dat ze zich in wilde schrijven voor een liefdadigheidsfestival in Madrid. Zoals altijd bij competities, moest zij hierbij geld inleggen. En dat was dus geld wat ze niet had.
Heftig blozend legde ze het een en ander uit aan de eigenaar van de competitie, die moest lachen en tegen haar zei dat ze gewoon haar tijd moest nemen om het geld bij elkaar te sprokkelen.

Een concertje in New York later had ze het geld bij elkaar, en nu zal ze half juni in Madrid staan met haar bandje.

Toch wel even een wereld van verschil. Da’s toch wennen hoor, van champagne en limousines en yoga meesters… naar het niet kunnen betalen van competitie inschrijfgeld.

Gelukkig heeft dit meisje genoeg zelfspot om hier de humor nog wel van in te zien